راه اندازی روتر : Logging

 
براي پيكربندي روترهاي سيسكو ، مي بايست در ابتدا به بخش رابط كاربر  آنان دستيابي داشت . بدين منظور ، مي توان از يك ترمينال و يا دستيابي از راه دور استفاده نمود . پس از دستيابي به روتر ، در اولين اقدام مي بايست عمليات logging را انجام تا زمينه استفاده از ساير دستورات به منظور مشاهده آخرين وضعيت پيكربندي و يا تغيير پيكربندي روتر فراهم گردد .
به منظور ارائه يك لايه امنيتي مناسب ،  امكان بالفعل كردن پتانسيل هاي ارائه شده ( دستورات )  روتر در دو mode متفاوت فراهم شده است :


     


  • User EXEC mode  : در اين mode ، عموما" دستوراتي را مي توان اجراء نمود كه ماحصل اجراي آنان ، نمايش وضعيت پيكربندي روتر است و نمي توان با استفاده از مجموعه امكانات ارائه شده در اين mode ،  پيكربندي روتر را تغيير داد .



  • Privileged EXEC mode  :  با استفاده از امكانات موجود در اين mode ، مي توان پيكربندي روتر را انجام و تغييرات لازم را اعمال نمود .


پس از login  به روتر ، پرامپت user Exec mode نشان داده مي شود . دستورات موجود در اين mode ، زيرمجموعه اي از دستورات Privileged EXEC mode  مي باشند . براي دستيابي به مجموعه كامل دستورات مي بايست به Privileged EXEC mode  وارد شد . با تايپ دستور enable و يا شكل مخفف شده آن يعني enu ، آماده ورود به اين mode خواهيم شد . در صورتي كه براي روتر رمز عبوري تعريف شده باشد ، پس از نمايش password  مي بايست رمز عبور را وارد نمود .
پس از تكميل فرآيند loggin ، شكل پرامپت ( prompt) تغيير و به صورت "#" نشان داده مي شود كه نشاندهنده ورود  به Privileged EXEC mode مي باشد. global configuration mode ، يكي از حالاتي است كه صرفا" از طريق Privileged EXEC mode قابل دستيابي است . امكان دستيابي به حالات زير  از طريق global configuration mode وجود دارد :



     

  • Interface
  • Subinterface
  • Line
  • Router
  • Route-map


براي برگشت به EXEC mode از طريق Privileged EXEC mode ، از دستور disable و يا Exit استفاده مي گردد . براي برگشت به Privileged EXEC mode  از طريق global configuration mode ،‌ از دستور Exit و يا كليدهاي Ctrl-Z استفاده مي گردد . از تركيب كليدهاي Ctrl-Z  مي توان براي برگشت مستقيم به Privileged EXEC mode از هريك از حالات زيرمجموعه global configuration mode  استفاده نمود .



براي تعريف رمز عبور جهت ورود به Privileged EXEC mode ،‌ مي توان از دستورات enable password  و  enable secret استفاده نمود .در صورت استفاده از دستورات فوق ، اولويت با دستور enable secret مي‌ باشد .


آشنائي با امكانات بخش رابط كاربر 
با تايپ علامت "?" در user EXEC mode  و يا privileged EXEC mode ، ليست دستورات قابل استفاده در هر mode نمايش داده م‍ي شود . دستورات صفحه به صفحه نمايش داده شده و با فشردن كليد  enter  مي توان صفحات بعدي را مشاهده نمود .




<>
<>
<>
<>
<>
<>

دستورات user EXEC mode


Router>?

 Exec commands:
access-enable
Create a temporary Access-List entry
access-profile
Apply user-profile to interface
clear
Reset functions
connect
Open a terminal connection
disable
Turn off privileged commands
disconnect
Disconnect an existing network connection
enable
Turn on privileged commands
exit
Exit from the EXEC
help
Description of the interactive help system
lock
Lock the terminal
login
Log in as a particular user
logout
Exit from the EXEC
mrinfo
Request neighbor and version information from a multicast router
mstat
Show statistics after multiple multicast traceroutes
mtrace
Trace reverse multicast path from destination to source
name-connection
Name an existing network connection
pad
Open a X.29 PAD connection
ping
Send echo messages
ppp
Start IETF Point-to-Point Protocol (PPP)
resume
Resume an active network connection
rlogin
Open an rlogin connection
show
Show running system information
slip
Start Serial-line IP (SLIP)
systat
Display information about terminal lines
telnet
Open a telnet connection
terminal
Set terminal line parameters
--More--


 




<>
<>
<>
<>
<>
<>

دستورات privileged EXEC mode


#Router?

Exec commands:
access-enable
Create a temporary Access-List entry
access-profile
Apply user-profile to interface
access-template
Create a temporary Access-List entry
bfe
For manual emergency modes setting
clear
Reset functions
clock
Manage the system clock
configure
Enter configuration mode
connect
Open a terminal connection
copy
Copy configuration or image data
debug
Debugging functions (see also 'undebug')
disable
Turn off privileged commands
disconnect
Disconnect an existing network connection
enable
Turn on privileged commands
erase
Erase flash or configuration memory
exit
Exit from the EXEC
help
Description of the interactive help system
lock
Lock the terminal
login
Log in as a particular user
logout
Exit from the EXEC
mrinfo
Request neighbor and version information from a multicast router
mstat
Show statistics after multiple multicast traceroutes
mtrace
Trace reverse multicast path from destination to source
name-connection
Name an existing network connection
no
Disable debugging functions
pad
Open a X.29 PAD connection
ping
Send echo messages
ppp
Start IETF Point-to-Point Protocol (PPP)
--More--


براي آشنائي با  نحوه استفاده از بخش رابط كاربر روتر ، يك نمونه مثال ( تنظيم ساعت روتر ) را با هم دنبال مي نمائيم :



     


  • مرحله اول : تايپ علامت "?" به منظور آگاهي از دستورات  موجود ‌( استفاده از دستور clock )



  • مرحله دوم :‌ بررسي گرامر دستور و اين كه زمان را مي بايست با چه فرمتي وارد نمود .



  • مرحله سوم : پس از تايپ ساعت ، دقيقه و ثانيه ، به شما اعلام مي گردد كه به اطلاعات بيشتري نياز مي باشد ( روز ، ماه ، سال ).



  • مرحله چهارم : با فشردن كليدهاي ctrl-P  و  يا (كليد up arrow ) دستور تايپ شده قبلي تكرار و با اضافه نمودن علامت سوال به انتهاي آن ، وضعيت آرگومان هاي اضافي آن مشخص مي گردد.



  • مرحله پنجم :‌با مشاهده علامت "^" و پاسخ سيستم ، شاهد بروز يك خطاء خواهيم بود . محل علامت "^" ،  مكان احتمالي بروز خطاء را نشان مي دهد . براي تايپ صحيح دستور ، مجددا" دستور را تا محلي كه علامت "^" مشخص نموده تايپ كرده و سپس از علامت "?" براي آگاهي از گرامر مربوطه استفاده مي نمائيم .



  • مرحله ششم : پس از درج ساعت ،‌ دقيقه  و ثانيه بر اساس فرمت درخواستي ، در ادامه سال را نيز با توجه به فرمت مورد نظر وارد مي نمائيم .




<>
<>
<>
<>
<>

تنظيم زمان روتر

Router Con0 is now available

Press RETURN to get started.

Router>
enable
Router#
cl?
clear clock

Router#
clock ?
set Set the time and date

Router#
clock set ?
hh:mm:ss Current Time

Router#
clock set 13:22:00 ?
<1-31> Day of the month
MONTH Month of the year

Router#
clock set 13:22:00 17 october ?
<1999-2035> Year

Router#
clock set 13:22:00 17 october 2005
Router#


دستورات اضافي ويرايش
بخش رابط كاربر شامل يك mode اضافي ويرايش است كه با تعريف مجموعه اي از كليدها ، امكان ويرايش يك دستور را در اختيار كاربر قرار مي دهد . mode  فوق ، به صورت پيش فرض فعال مي گردد و در صورت تمايل مي توان آن را با استفاده از دستور terminal no editing  در privileged EXEC mode  غيرفعال نمود .
در اين mode ، از  Scrolling  افقي در مواردي كه طول يك دستور از يك خط تجاوز مي نمايد ، استفاده مي گردد . در چنين مواردي و زماني كه  cursor به منتهي اليه سمت راست مي رسد ، خط دستور به اندازه ده حرف به سمت چپ شيفت پيدا نموده و اولين ده حرف تايپ شده نمايش داده نخواهند شد . وجود علامت "$" در ابتداي يك دستور نشاندهنده اين موضوع است كه  خط به سمت چپ scroll نموده است .


استفاده از سوابق دستورات تايپ شده
بخش رابط كاربر روتر به منظور استفاده مجدد از دستورات تايپ شده ، آنان را در يك بافر و با ظرفيت محدود نگهداري مي نمايد ( سوابق و يا تاريخچه دستورات ) . با استفاده از امكانات موجود مي توان عمليات زير را در ارتباط با سوابق دستورات انجام داد :



     

  • تنظيم و مشخص نمودن اندازه بافر سوابق
  • فراخواني مجدد دستورات
  • غيرفعال نمودن ويژگي "سوابق دستورات "


سوابق دستورات به صورت پيش فرض فعال مي گردد و قادر به ذخيره حداكثر ده خط دستور در بافر مربوطه مي باشد . براي تغيير تعداد دستوراتي كه مي توان آنان را در ليست سوابق نگهداري نمود ، از دستور   terminal history size و يا   history size  استفاده مي گردد . حداكثر 256 دستور را مي توان در ليست سوابق نگهداري نمود .
براي‌ دستيابي به دستورات تايپ شده ، از كليدهاي Ctrl-P و يا كليد Up arrow  ( حركت به سمت ابتداي ليست ) و  كليدهاي Ctrl-N و يا down arrow ( حركت به سمت پائين ليست ) استفاده مي گردد . 


 

راه اندازی روتر : ايجاد يك HyperTerminal Sessionسه شنبه، بيست و شـشم مهر1384

srco-

راه اندازي روتر : ايجاد يك  HyperTerminal Session


 

تمامي روترهاي سيسكو داراي يك پورت كنسول سريال غيرهمزمان TIA/EIA-232  مي باشند . براي اتصال يك ترمينال به پورت كنسول روتر ، از كابل ها و آداپتورهاي خاصي استفاده مي گردد : ترمينال ، يك ترمينال اسكي و يا كامپيوتري است كه بر روي آن نرم افزارهاي شبيه ساز ترمينال  نظير HyperTerminal  اجراء‌ شده باشد . براي اتصال كامپوتر به پورت كنسول روتر  از RJ-45 to RJ-45 rollover cable به همراه آداپتور RJ-45 to DB-9 استفاده مي گردد .
 


 

نرم افزارهاي شبيه ساز ترمينال
هر سيستم عامل از يك و يا چندين نوع  برنامه شبيه ساز ترمينال استفاده مي نمايد .  HyperTerminal  ، يك برنامه ساده شبيه ساز ترمينال است كه از آن در نسخه هاي مختلف ويندوز اسفاده  مي گردد . در واقع ، كامپيوتر به همراه HyperTerminal ، نظير يك ترمينال رفتار مي نمايد ( با استفاده از صفحه كليد فرامين تايپ و پس از ارسال به روتر ، نتايج از طريق نمايشگر كامپيوتر ، نمايش داده مي شود ) .
استفاده از يك كابل  rollover  و برنامه اي نظير HyperTerminal  ، متداولترين روش اتصال به پورت كنسول روتر  به منظور بررسي و تغيير پارامترهاي پيكربندي روتر مي باشد .


 

تجهيزات مورد نياز
براي اتصال كامپيوتر به روتر به تجهيزات و امكانات زير نياز مي باشد :


 


  • يك دستگاه كامپيوتر كه داراي‌ يك اينترفيس سريال است و برنامه HyperTerminal  بر روي نصب شده باشد .
  • يك روتر
  • كابل كنسول و يا rollover براي اتصال كامپيوتر به روتر
     


 

ايجاد يك HyperTerminal Session
براي ايجاد يك HyperTerminal Session  و اتصال كامپيوتر به روتر مراحل زير را دنبال مي نمائيم :


 

مرحله اول - پيكربندي اوليه روتر : در اولين اقدام مي بايست كابل rollover را به پورت كنسول روتر و سر ديگر آن را با استفاده از يك  آداپتور DB-9 و يا DB-25 به پورت سريال ( COM ) كامپيوتر متصل نمود .


 


اتصال روتر به كامپيوتر (منبع : سايت سيسكو  )


 

مرحله دوم  -  اجراي برنامه HyperTerminal : در اين مرحله پس از روشن كردن كامپيوتر و روتر ، برنامه HyperTerminal   موجود در مسير زير را اجراء مي نمائيم .


 


<>
<>
<>

 Start > Programs > Accessories > Communications > Hyper Terminal


 

مرحله سوم - انتخاب يك نام براي HyperTerminal Session : در اين مرحله براي  ارتباط مورد نظر ،  يك نام  را مشخص مي نمائيم .


 


 

مرحله چهارم -انتخاب اينترفيس ارتباطي كامپيوتر : در اين مرحله نوع اينترفيس ارتباطي كامپيوتر با روتر را مشخص مي نمائيم ( پورت سريال : COM1 ) . 


 


 

مرحله پنجم - مشخص نمودن خصايص اينترفيس ارتباطي : در اين مرحله خصايص پورت سريال انتخاب شده در مرحله قبل ( COM1 ) را مشخص مي نمائيم . 


srco-

راه اندازي روتر : ايجاد يك  HyperTerminal Session


 

تمامي روترهاي سيسكو داراي يك پورت كنسول سريال غيرهمزمان TIA/EIA-232  مي باشند . براي اتصال يك ترمينال به پورت كنسول روتر ، از كابل ها و آداپتورهاي خاصي استفاده مي گردد : ترمينال ، يك ترمينال اسكي و يا كامپيوتري است كه بر روي آن نرم افزارهاي شبيه ساز ترمينال  نظير HyperTerminal  اجراء‌ شده باشد . براي اتصال كامپوتر به پورت كنسول روتر  از RJ-45 to RJ-45 rollover cable به همراه آداپتور RJ-45 to DB-9 استفاده مي گردد .
 


 

نرم افزارهاي شبيه ساز ترمينال
هر سيستم عامل از يك و يا چندين نوع  برنامه شبيه ساز ترمينال استفاده مي نمايد .  HyperTerminal  ، يك برنامه ساده شبيه ساز ترمينال است كه از آن در نسخه هاي مختلف ويندوز اسفاده  مي گردد . در واقع ، كامپيوتر به همراه HyperTerminal ، نظير يك ترمينال رفتار مي نمايد ( با استفاده از صفحه كليد فرامين تايپ و پس از ارسال به روتر ، نتايج از طريق نمايشگر كامپيوتر ، نمايش داده مي شود ) .
استفاده از يك كابل  rollover  و برنامه اي نظير HyperTerminal  ، متداولترين روش اتصال به پورت كنسول روتر  به منظور بررسي و تغيير پارامترهاي پيكربندي روتر مي باشد .


 

تجهيزات مورد نياز
براي اتصال كامپيوتر به روتر به تجهيزات و امكانات زير نياز مي باشد :


 


  • يك دستگاه كامپيوتر كه داراي‌ يك اينترفيس سريال است و برنامه HyperTerminal  بر روي نصب شده باشد .
  • يك روتر
  • كابل كنسول و يا rollover براي اتصال كامپيوتر به روتر
     


 

ايجاد يك HyperTerminal Session
براي ايجاد يك HyperTerminal Session  و اتصال كامپيوتر به روتر مراحل زير را دنبال مي نمائيم :


 

مرحله اول - پيكربندي اوليه روتر : در اولين اقدام مي بايست كابل rollover را به پورت كنسول روتر و سر ديگر آن را با استفاده از يك  آداپتور DB-9 و يا DB-25 به پورت سريال ( COM ) كامپيوتر متصل نمود .


 


اتصال روتر به كامپيوتر (منبع : سايت سيسكو  )


 

مرحله دوم  -  اجراي برنامه HyperTerminal : در اين مرحله پس از روشن كردن كامپيوتر و روتر ، برنامه HyperTerminal   موجود در مسير زير را اجراء مي نمائيم .


 


<>
<>
<>

 Start > Programs > Accessories > Communications > Hyper Terminal


 

مرحله سوم - انتخاب يك نام براي HyperTerminal Session : در اين مرحله براي  ارتباط مورد نظر ،  يك نام  را مشخص مي نمائيم .


 


 

مرحله چهارم -انتخاب اينترفيس ارتباطي كامپيوتر : در اين مرحله نوع اينترفيس ارتباطي كامپيوتر با روتر را مشخص مي نمائيم ( پورت سريال : COM1 ) . 


 


 

مرحله پنجم - مشخص نمودن خصايص اينترفيس ارتباطي : در اين مرحله خصايص پورت سريال انتخاب شده در مرحله قبل ( COM1 ) را مشخص مي نمائيم . 



 

 


روتر و جايگاه آن در شبكه های WAN

روتر يكی از دستگاه های شبكه ای مهم و حياتی است كه از آن در شبكه های LAN و WAN استفاده می گردد . در اين مطلب پس از آشنائی اوليه با روتر ، با جايگاه آن در شبكه های WAN  آشنا خواهيم شد .

آشنائی اوليه با روتر 
روتر يك نوع كامپيوتر خاص است كه دارای عناصر مشابه يك كامپيوتر استاندارد شخصی نظير پردازنده ، حافظه ، خطوط داده و اينترفيس های مختلف ورودی و خروجی است. روترها به منظور انجام عمليات بسيار خاص كه عموما" نمی توان آنان را توسط كامپيوترهای شخصی انجام داد ‌، طراحی شده اند . مثلا" با استفاده از روتر می توان دو شبكه را به يكديگر متصل تا در ادامه امكان مبادله اطلاعات بين آنان فراهم گردد . روتر ، همچنين بهترين مسير ارسال داده از يك شبكه به شبكه ای ديگر را تعيين می نمايد.
كامپيوترها  به منظور اجرای برنامه های نرم افزاری به يك سيستم عامل نياز دارند ، اين وضعيت در روترها  نيز وجود داشته و آنان نيز جهت اجرای فايل های پيكربندی به يك سيستم عامل كه به آن IOS ( برگرفته از Internetwork Operating System software  ) گفته می شود ، نياز خواهند داشت .  فايل های پيكربندی شامل دستورالعمل ها و پارامترهائی می باشند كه بر اساس آنان ترافيك ورودی و خروجی روتر كنترل می گردد . مثلا" روترها با استفاده از پروتكل های روتينگ ، قادر به اتخاذ تصميم مناسب در خصوص بهترين مسير بسته های اطلاعاتی می باشند .
حافظه های  RAM ، NVRAM ،‌ فلش ، ROM و اينترفيس ها مهمترين عناصر داخلی يك روتر می باشند كه در ادامه به بررسی هر يك از آنان خواهيم پرداخت .

حافظه RAM ( برگرفته از random access memory )   : حافظه RAM كه به آن DRAM ( حافظه RAM پويا ) نيز گفته می‌شود دارای خصوصيات و وظايف زير می باشد  :

  • ذخيره جداول روتينگ

  • نگهداری ARP Cache

  • نگهداری fast-Switching cache

  • نگهداری و پشتيبانی از صف های حاوی بسته های اطلاعاتی

  • ارائه حافظه موقت برای فايل پيكربندی در زمان روشن كردن روتر 

  • عدم نگهداری اطلاعات پس از خاموش كردن و يا راه اندازی مجدد روتر 

حافظه  NVRAM  ( برگرفته از nonvolatile random-access memory ) :  حافظه NVRAM  يا غيرفرار  دارای خصايص و وظايف زير می باشد :

  • محل نگهداری فايل پيكربندی راه اندازی روتر 

  • نگهداری اطلاعات پس از خاموش كردن و يا راه اندازی مجدد روتر   

حافظه فلش : حافظه فلش دارای خصايص و وظايف زير می باشد :

  • نگهداری IOS ( سيستم عامل )

  • بهنگام سازی نرم افزار بدون ضرورت تعويض و يا جايگزينی تراشه های موجود بر روی پردازنده

  • نگهداری اطلاعات پس از خاموش كردن و يا راه اندازی مجدد روتر   

  • قابليت ذخيره چندين نسخه از نرم افزار IOS 

  • امكان حذف اطلاعات ( يك نوع خاص از حافظه های ROM  با قابليت  حذف الكترونيكی اطلاعات :  EEPROM  )
     

حافظه ROM  ( برگرفته از Read-only memory )  ، حافظه ROM و يا فقط خواندنی  دارای خصايص و وظايف زير می باشد :

  • نگهداری دستورالعمل های لازم برای اشكال زدائی و اجرای برنامه POST  ( برگرفته از power-on self test )

  • ذخيره برنامه راه اندازی روتر  موسوم به bootstrap و نرم افزار اوليه سيستم عامل

  • تعويض تراشه های موجود بر روی برد اصلی در صورت نياز به ارتقاء نرم افزار ذخيره شده 

اينترفيس ها : اينترفيس ها دارای خصايص و وظايف زير می باشند :

  • روتر را به شبكه متصل می نمايند ( ورود و خروج فريم ها ) .

  • اينترفيس ها ممكن است بر روی برد اصلی و  يا به عنوان ماژول های جداگانه ارائه گردند .

جايگاه روتر در شبكه های LAN و WAN
با اين كه می توان از روتر برای تقسيم ( Segmentation ) يك شبكه محلی استفاده نمود ولی‌ مهمترين كاربرد آن به عنوان يك دستگاه شبكه ای در شبكه های WAN می باشد . شكل زير نحوه استفاده از روتر دريك شبكه محلی را نشان می دهد .



از تكنولوژی های WAN  در اكثر موارد به منظور اتصال روترها به يكديگر استفاده می گردد و  روترها با اتصالات مبتی بر WAN با يكديگر ارتباط برقرار می نمايند . روترها  مسئوليت ايجاد ستون فقرات در شبكه های داخلی بزرگ ( اينترانت ) و يا اينترنت را برعهده داشته و در لايه سوم مدل مرجع OSI فعاليت می نمايند ( اتخاذ تصميم بر اساس آدرس های شبكه ) .
انتخاب بهترين مسير و سوئيچينگ فريم ها به اينترفيس مناسب از مهمترين وظايف يك روتر محسوب می گردد. روترها به منظور انجام وظايف فوق جداول روتينگی را ايجاد ( ايستا و يا پويا )  تا به كمك آن اقدام به مبادله اطلاعات شبكه با ساير روترها نمايند . يك مدير شبكه می تواند با پيكربندی مسيرهای ايستا ، اطلاعات جداول روتينگ را سازماندهی و مديريت نمايد ولی عموما" اطلاعات موجود در جداول روتينگ به صورت پويا و با استفاده از يك پروتكل روتينگ ذخيره و بهنگام می گردند . مسئوليت پروتكل روتينگ ، مبادله اطلاعات توپولوژی شبكه ( مسير ) با سایر روترها می باشد .  
يك شبكه به منظور ارتباط با ساير شبكه ها می بايست به درستی پيكربندی گردد . اينچنين شبكه هائی امكانات زير را ارائه می نمايند :

  • آدرس دهی پيوسته و سازگار

  • انتخاب بهترين مسير

  • روتينگ ايستا و يا پويا

  • سوئيچينگ

  • آدرس هائی كه بيانگر  توپولوژی های شبكه می باشند .

جايگاه روتر در شبكه های WAN
شبكه های WAN در لايه فيزيكی و data link مدل مرجع OSI  فعاليت می نمايند . مطلب فوق بدين معنی نمی باشد كه پنج لايه ديگر مدل مرجع OSI در شبكه های WAN جايگاهی ندارند . عبارت فوق بر اين نكته مهم تاكيد  می نمايد كه خصايصی كه يك شبكه WAN را از LAN متمايز می نمايد در لايه های فيزيكی و data link حضور موثر و كاملا" مشهودی را دارند . به عبارت ديگر ، استانداردها و پروتكل های استفاده شده در شبكه های WAN و در لايه های اول و دوم متفاوت با استانداردها و پروتكل های‌ استفاده شده در شبكه های محلی و در لايه های‌ مشابه می باشد .
لايه فيزيكی WAN ، اينترفيس بين DTE ( برگرفته از data terminal equipment  ) و DCE ( برگرفته از data circuit-terminating equipment   ) را تشريح می نمايد .  عموما" ، DCE  يك ارائه دهنده سرويس  و DTE دستگاه ضميمه می باشد . به عبارت ديگر DTE ،‌ دستگاه كاربر با اينترفيس مربوطه است كه به لينك WAN متصل می گردد . در اين مدل ، سرويس های ارائه شده به DTE از طريق يك مودم و يا CSU/DSU در دسترس قرار می گيرد .
وظيفه اصلی يك روتر ، روتينگ است و روتينگ در لايه شبكه و يا لايه سوم مدل مرجع OSI محقق می گردد ولی اگر يك شبكه WAN در لايه های اول و دوم مدل مرجع OSI فعاليت می نمايد ،‌ آيا روتر يك دستگاه شبكه محلی و يا يك دستگاه WAN است ؟ در پاسخ به سوال فوق می بايست گفت كه هر دو گزينه درست می باشند . يك روتر ممكن است انحصارا" به عنوان يك دستگاه شبكه محلی ايفای وظيفه نمايد و يا ممكن است منحصرا" وظيفه يك دستگاه WAN را در شبكه برعهده داشته باشد و يا در برخی موارد كه در محدوده مرزی بين يك شبكه LAN و WAN استفاده می گردد ، در يك لحظه می‌تواند هم به عنوان يك دستگاه شبكه محلی و هم به عنوان يك دستگاه WAN وظايف محوله را انجام دهد .
يكی از وظايف روتر در شبكه های WAN ،‌مسيردهی‌ بسته های اطلاعاتی در لايه سوم است ولی روتر در يك شبكه محلی نيز دارای چنين مسئوليتی است . بنابراين نمی توان روتينگ را به عنوان يك وظيفه اختصاصی برای‌ روتر در شبكه های WAN در نظر گرفت . زمانی كه يك روتر از استانداردها و پروتكل های مرتبط با WAN در لايه های فيزيكی و data link استفاده می نمايد ، وی به عنوان يك دستگاه WAN در شبكه ايفای وظيفه می نمايد . اولين وظيفه روتر در يك شبكه WAN روتينگ نمی باشد و اگر قرار است برای آن وظيفه ای اختصاصی را تعريف نمائيم بهتر است گفته شود كه مسئوليت روتر در شبكه های WAN ،  ارائه اتصالات لازم بين استانداردهای مختلف data link و فيريكی WAN است .  
مثلا" يك روتر ممكن است دارای يك اينترفيس ISDN باشد كه از كپسوله سازی PPP استفاده می نمايد و همچنين دارای يك اينترفيس سريال T1 باشد  كه در آن از كپسوله سازی Frame Relay استفاده می‌ گردد . در چنين وضعيتی روتر می بايست قادر به  انتقال بيت ها از يك نوع سرويس ( نظير ISDN ) به سرويس ديگر ( نظير T1 ) و تغيير  كپسوله سازی data link  از PPP به Frame Relay  باشد .

استانداردها و پروتكل های لايه فيزيكی و data link در شبكه های WAN
برخی‌از پروتكل ها و استانداردهای لايه فيزيكی عبارتند از :‌

  • EIA/TIA-232
  • EIA/TIA-449
  • V.24
  • V.35
  • X.21
  • G.703
  • EIA-530
  • ISDN
  • T1, T3, E1, and E3
  • xDSL
  • SONET (OC-3, OC-12, OC-48, OC-192)
     

 برخی از پروتكل ها و استانداردهای لايه data link عبارتند از :

  • High-level data link control (HDLC)
  • Frame Relay
  • Point-to-Point Protocol (PPP)
  • Synchronous Data Link Control (SDLC)
  • Serial Line Internet Protocol (SLIP)
  • X.25
  • ATM
  • LAPB
  • LAPD
  • LAPF

 

آشنائی با اينترفيس های روترهمانگونه كه در مطلب  آشنائي با عناصر داخلي روتر  اشاره گرديد ، اينترفيس ها مسئوليت اتصالات روتر به دنياي خارج را برعهده داشته و  مي توان آنان را به سه گروه عمده  اينترفيس هاي مختص شبكه محلي ،  اينترفيس هاي مختص شبكه WAN  و  اينترفيس  هاي كنسول و كمكي  تقسيم نمود . در اين مطلب با اينترفيس هاي فوق آشنا خواهيم شد .


 

انواع اينترفيس هاي روتر
اينترفيس ها مسئوليت اتصالات روتر به دنياي خارج را برعهده داشته و  مي توان آنان را به سه گروه عمده تقسيم نمود :


 



  • اينترفيس هاي مختص شبكه محلي : با استفاده از اينترفيس هاي فوق يك روتر مي تواند به محيط انتقال شبكه محلي متصل گردد. اينگونه اينترفيس ها معمولا" نوع خاصي از اترنت مي باشند . در برخي موارد ممكن است از ساير تكنولوژي هاي LAN نظير Token Ring و يا ATM ( برگرفته از Asynchronous Transfer Mode ) نيز استفاده گردد .



  • اينترفيس هاي مختص شبكه WAN  : اين نوع اينترفيس ها اتصالات مورد نياز از طريق يك ارائه دهنده سرويس به يك سايت خاص و يا اينترنت را فراهم مي نمايند . اتصالات فوق ممكن است از نوع سريال و يا هر  تعداد ديگر از اينترفيس هاي WAN باشند . در زمان استفاده از برخي اينترفيس هاي WAN ، به يك دستگاه خارجي نظير CSU به منظور اتصال روتر به اتصال محلي ‌ارائه دهنده سرويس نياز مي باشد . در برخي ديگر از اتصالات WAN ، ممكن است ‌روتر مستقيما" به ارائه دهنده سرويس متصل گردد .



  • اينترفيس  هاي كنسول و كمكي : عملكرد پورت هاي مديريتي متفاوت از ساير اتصالات است . اتصالات LAN و WAN ،‌ مسوليت ايجاد اتصالات شبكه اي به منظور ارسال فريم ها را برعهده دارند ولي پورت هاي مديريتي يك اتصال مبتني بر متن  به منظور پيكربندي و اشكال زدائي روتر را ارائه مي نمايند . پورت هاي كمكي (  auxilliary )  و كنسول (console )  دو نمونه متداول از پورت هاي مديريت روتر مي باشند . اين نوع پورت ها ، از نوع پورت هاي سريال غيرهمزمان EIA-232 مي باشند كه به يك پورت ارتباطي كامپيوتر متصل مي گردند . در چنين مواردي از يك برنامه شبيه ساز ترمينال بر روي كامپيوتر به منظور ايجاد يك ارتباط مبتني بر متن با روتر استفاده مي گردد . مديران شبكه مي توانند با استفاده از ارتباط ايجاد شده مديريت و پيكربندي دستگاه مورد نظر را انجام دهند . 


 

شكل زير انواع اتصالات يك روتر را نشان مي دهد .


 


انواع اينترفيس  يك روتر ( منبع : سايت سيسكو )


 

در ادامه با نحوه استفاده از اينترفيس هاي فوق آشنا خواهيم شد.


 

پيكربندي‌ روتر با استفاده از پورت هاي مديريت
پورت هاي كنسول و كمكي به منزله پورت هاي مديريتي مي باشند كه از آنان به منظور مديريت و پيكربندي روتر استفاده مي گردد . اين نوع پورت هاي سريال غيرهمزمان به عنوان پورت هاي شبكه اي طراحي نشده اند . براي پيكريندي اوليه روتر از يكي از پورت هاي فوق استفاده مي گردد . معمولا" براي پيكريندي اوليه ، استفاده از پورت كنسول توصيه مي گردد چراكه تمامي روترها ممكن است داراي يك پورت كمكي نباشند .
زماني كه روتر براي اولين مرتبه وارد مدار و يا سرويس مي گردد ، با توجه به عدم وجود پارامترهاي پيكربندي شده ،‌ امكان برقراري ارتباط با هيچ شبكه اي وجود نخواهد داشت . براي پيكربندي و راه اندازي اوليه روتر ، مي توان از يك ترمينال و يا كامپيوتر كه به پورت كنسول روتر متصل مي گردد، استفاده نمود . پس از اتصال كامپيوتر به روتر ، مي توان با استفاده از دستورات پيكربندي ، تنظيمات مربوطه را انجام داد . پس از پيكربندي روتر با استفاده از پورت كنسول و يا كمكي ، زمينه اتصال روتر به شبكه  به منظور اشكال زدائي و يا مانيتورينگ فراهم مي گردد.

نحوه اتصال به پورت كنسول روتر
براي اتصال كامپيوتر به پورت كنسول روتر ، به يك كابل rollover و يك آداپتور RJ-45 to DB-9 نياز مي باشد . روترهاي سيسكو به همراه آداپتورهاي مورد نياز براي اتصال به پورت كنسول ارائه مي گردند . كامپيوتر و يا ترمينال مي بايست  قادر به حمايت از شبيه سازي ترمينال VT100 باشند. در اين رابطه از نرم افزارهاي شبيه ساز ترمينال نظير HyperTerminal استفاده مي‌گردد .
براي اتصال كامپيوتر به روتر  مي بايست مراحل زير را دنبال نمود :


 



  • پيكربندي نرم افزار شبيه سازي ترمينال بر روي كامپيوتر  ( انتخاب شماره پورت مناسب و ... ) 



  • اتصال كانكتور RJ-45 كابل rollover به پورت كنسول روتر



  •  اتصال سر ديگر كابل rollover به آداپتور RJ-45 to DB-9



  • اتصال آداپتور DB-9 به كامپيوتر


 

شكل زير نحوه اتصال كامپيوتر به روتر را با استفاده از يك كابل rollover نشان مي دهد :‌


 


 اتصال كامپيوتر به روتر


 

براي مديريت و پيكربندي از راه دور روتر ،‌ مي توان يك مودم را به پورت كنسول و يا كمكي روتر متصل نمود . شكل زير نحوه اتصال روتر به يك مودم را نشان مي دهد :


 


 ارتباط با روتر از طريق مودم


 

به منظور اشكال زدائي روتر، استفاده از پورت كنسول نسبت به پورت كمكي ترجيح داده مي شود . در زمان استفاده از پورت كنسول به صورت پيش فرض پيام هاي خطاء ، اشكال زدائي و راه اندازي نمايش داده مي‌ شوند. از پورت كنسول در مواردي كه سرويس هاي شبكه فعال نشده و يا با مشكل مواجه شده اند نيز مي توان استفاده نمود . بنابراين پورت كنسول گزينه اي مناسب براي بازيافت رمز عبور و ساير مشكلات غيرقابل پيش بيني مي باشد .


 

اتصال اينترفيس هاي LAN
در اكثر محيط هاي LAN ، روتر با استفاده از يك اينترفيس Ethernet و يا Fast Ethernet به شبكه متصل مي گردد . در چنين مواردي روتر  همانند يك ميزبان است كه با شبكه LAN از طريق يك هاب و يا سوئيچ ارتباط برقرار مي نمايد . به منظور ايجاد اتصال از يك كابل  straight-through  استفاده مي گردد . دربرخي موارد، اتصال اترنت روتر مستقيما"به كامپيوتر و يا روتر ديگري متصل مي گردد . در چنين مواردي از يك كابل Crossover استفاده مي گردد .
در صورت عدم استفاده صحيح از اينترفيس ها  ، ممكن است روتر و يا ساير تجهيزات شبكه اي با مشكل مواجه گردند .


 

اتصال اينترفيس هاي WAN
اتصالات WAN داراي انواع مختلفي بوده و از تكنولوژي هاي متفاوتي استفاده مي نمايند. سرويس هاي WAN معمولا" از ارائه دهندگان سرويس اجاره مي گردد .خطوط leased  و يا packet-switched نمونه هائي از انواع متفاوت اتصالات WAN مي باشند .
براي هر يك از انواع سرويس هاي WAN ، دستگاه مشتري ( اغلب يك روتر است ) به منزله يك  DTE ( برگرفته از data terminal equipment ) رفتار مي نمايد . پايانه فوق با استفاده از يك دستگاه DCE ( برگرفته از data circuit-terminating equipment)  كه معمولا" يك مودم و يا  CSU/DSU ( برگرفته از channel service unit/data service unit   ) مي باشد به ارائه دهنده سرويس متصل مي گردد . از دستگاه فوق براي تبديل داده از DTE به يك شكل قابل قبول براي ارائه دهنده سرويس WAN ، استفاده مي گردد .


 


استفاده از اينترفيس WAN ( منبع : سايت سيسكو )


 

اينترفيس هاي سريال ، متداولترين اينترفيس استفاده شده در روتر براي سرويس هاي WAN مي باشند . براي انتخاب كابل سريال مناسب، بررسي موارد زير پيشنهاد مي گردد :


 



  • نوع اينترفيس : روترهاي سيسكو ممكن است از كانكتورهاي متفاوتي براي اينترفيس هاي سريال استفاده نمايند . مثلا" در برخي روترها از اينترفيس هاي سريال smart و يا يك اتصال DB-60 استفاده مي گردد .



  • نوع اتصال شبكه : آيا شبكه به يك دستگاه DCE و يا DTE متصل است ؟ DCE و DTE دو نوع اينترفيس سريال مي باشند كه دستگاه ها از آنان به منظور ارتباط با يكديگر استفاده مي نمايند . ارائه سيگنال كلاك براي مبادله اطلاعات بر روي گذرگاه، مهمترين ويژگي دستگاه هاي ‍ DTE محسوب مي گردد .



  • نوع سيگنالينگ : براي هر دستگاه مي توان از يك استاندارد سريال متفاوت استفاده نمود . هر استاندارد، سيگنال هاي موجود بر روي كابل را تعريف و  نوع كانكتورهاي دو سر كابل را مشخص مي نمايد .



  • نوع كانكتور  : براي استفاده از كابل به چه نوع كانكتورهائي نياز مي باشد ؟


 


 

 

 



رسانه های انتقال داده در شبکه های کامپيوتری

  مفاهيم اوليه
امروزه از رسانه های متفاوتی به عنوان محيط انتقال در شبکه های کامپيوتری استفاده می شود که از آنان با نام ستون فقرات در يک شبکه ياد می شود . کابل های مسی،  فيبرنوری و شبکه های بدون کابل نمونه هائی متداول در اين زمينه می باشند.


 



  • کابل های مسی : از کابل های مسی تقريبا" در اکثر شبکه های محلی  استفاده می گردد . اين نوع کابل ها دارای انواع متفاوتی بوده که هر يک دارای مزايا و محدوديت های مختص به خود می باشند . انتخاب مناسب کابل، يکی از پارامترهای اساسی در زمان پياده سازی يک شبکه کامپيوتری است که بر نحوه عملکرد يک شبکه تاثير مستقيم خواهد داشت . اطلاعات در کابل های مسی با استفاده از جريان الکتريکی حمل می گردد .



  • فيبر نوری : فيبر نوری يکی از رسانه های متداول انتقال داده با ويژگی های متعددی نظير قابليت ارسال داده در مسافت های طولانی ، ارائه پهنای باند بالا ، انتقال اطلاعات نظير به نظير مورد نياز بر روی ستون فقرات شبکه های محلی  و شبکه های WAN  می باشد . با استفاده از رسانه های نوری ، از نور برای انتقال داده بر روی فيبرهای نازک شيشه ای و يا پلاستيک استفاده می گردد . فرستنده فيبر نوری ، سيگنال های الکتريکی را به سيگنال های نوری تبديل و در ادامه آنان را بر روی فيبر ارسال می نمايد . در نهايت ، دريافت کننده سيگنال های نوری آنان را به سيگنال های الکتريکی تبديل خواهد کرد .  در کابل های فيبرنوری ، الکتريسته ای وجود نداشته و شيشه استفاده شده در کابل فيبر نوری يک عايق مناسب الکتريکی است .



  • شبکه های بدون کابل : نوع و نحوه ارتباط فيزيکی عناصر موجود در يک شبکه کامپيوتری می تواند تاثير مستقيمی در نحوه اشتراک فايل ها ، عملکرد سرويس دهندگان و سرويس های ارائه شده بر روی يک شبکه را به دنبال داشته باشد . در شبکه های سنتی انعطاف لازم برای جابجائی يک کامپيوتر، محدود به ساختمان محل نصب شبکه و نوع رسانه استفاده شده برای محيط انتقال است . با معرفی شبکه های بدون کابل ، امکان ارتباط کامپيوترها در محدوده بيشتری فراهم و سناريوئی ديگر به منظور برپاسازی شبکه های کامپيوتری مطرح گرديد. انعطاف شبکه های بدون کابل يکی از مهمترين ويژگی های اين نوع شبکه ها محسوب می گردد ، گرچه همچنان اين نوع شبکه های دارای چالش هائی در زمينه امنيت و سرعت بالای انتقال داده می باشند .


 

کابل ها دارای مشخه های متفاوتی می باشند  که اهم آنان عبارتند از : 


 



  • سرعت انتقال داده : نرخ انتقال داده از طريق کابل را مشخص  می نمايد که يکی از پارامترهای بسيار مهم در شبکه های کامپيوتری است .



  • نوع انتقال داده : نحوه ارسال اطلاعات ( ديجيتال و يا آنالوگ ) را مشخص می نمايد .انتقال اطلاعات به صورت ديجيتال يا Baseband و يا آنالوگ يا Broadband  دارای تاثيری مستقيم بر نحوه ارسال اطلاعات در يک شبکه کامپيوتری است .



  • حداکثر مسافت انتقال داده : حداکثر مسافت ارسال يک سيگنال  بدون اين که تضعيف و يا دچار مشکل گردد را مشخص می نمايد .


 

© کپی رایت توسط قدر رايانه دنا کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)